Dromen? Meer iets van vreemde vervormde visioenen van flets verloochende fietsendrager vergezichten. Een kat die op een hond lijkten gebruikt maakt van het mensen toilet. Officieel afstand doen van de televisie, tenminste wat betreft de programma´s en content, niet het ding zelf, dat was nog een heel gedoe.
Het brein, mijn brein, het brein dat ik ben, het brein dat deel van mij uitmaakt. Dat stukje ervan wat ik tijdelijk mag bewonen om de wereld te bekijken en te beleven of in ieder geval in die illusie leven, laten leven, geleef+ worden, is even weg.
Stukje inspiratie heeft een dagje vrij, normaal niet eens zo oranje gezin+.
Hij, zij, het een mannelijk brein, een brein in een mannelijk lichaam, verwarren+, dat denken op een leeg brein. Het is gewoon veel te vroeg op een rare dag. Even terug naar gisteren. Koningsdachthetniet.
There is no freewill. We are moving with the flow of time. Pushed from the birth of the universe to an inevitable painful entropic death. There is no stopping it, there is no going back. There is no changing things. We are just fooling ourselves. Grabbing things to hold on to while we are slowly pushed into an abyss. And we don’t even realize it. The illusion of free will, life, a future, a past. Well okay a past we have, sometimes we hide there to avoid the end but in vain of course. We are just happy panicking while ignoring or sometimes even ignorant about the end. Time is a bulldozer pushing us to the edge of life and living. Nothing we can do about it. There is no free will.